گاهی اوقات، در هنگام نصب محورهای محرک برای قرقره های سر و دم آسانسور، ناهماهنگی رخ می دهد که منجر به انحراف تسمه سطل می شود. این مسئله معمولاً به روش‌های مختلفی آشکار می‌شود: محورهای محرک قرقره‌های سر و دم نه موازی هستند و نه در یک صفحه عمودی قرار دارند. هر دو شفت در جهت افقی نصب می شوند اما در یک صفحه عمودی قرار نمی گیرند. یا شفت ها موازی و در همان صفحه عمودی هستند، اما موقعیت افقی آنها نادرست است. در این شرایط، تسمه سطل مستعد خارج شدن از مسیر، ضربه زدن به محفظه آسانسور و حتی پارگی است. علاوه بر این، پس از کارکرد طولانی مدت، بخش سر آسانسور تحت بارهای دینامیکی قابل توجهی قرار می گیرد-که تا حدود 100 تن می رسد{6}} که ناگزیر منجر به سایش فشاری در صندلی های بلبرینگ می شود.
روش‌های مرسوم تعمیر شامل روکش جوش و سپس ماشینکاری یا آبکاری الکترو-برس. با این حال، این تکنیک ها محدودیت های خاصی دارند. تنش های حرارتی بالا ایجاد شده در طول فرآیند جوش ممکن است به طور کامل از بین نرود و به طور بالقوه باعث آسیب ساختاری به مواد شود. برعکس، آبکاری الکترو-برس با محدودیت های ضخامت پوشش محدود شده و مستعد لایه برداری است. علاوه بر این، هر دو روش شامل ترمیم فلز با فلز است، در نتیجه نمی‌توان رابطه تماس «سخت-روی-سخت را تغییر داد. در نتیجه، تحت تأثیر ترکیبی از نیروهای عملیاتی مختلف، سایش مجدد یک احتمال مشخص باقی می‌ماند.
برای مقابله با این چالش ها، شرکت ها در اروپا و آمریکای شمالی به طور گسترده ای از مواد کامپوزیت پلیمری برای تعمیرات استفاده کرده اند. این پلیمرهای پیشرفته دارای چسبندگی استثنایی و خواص مکانیکی جامع عالی هستند که امکان انجام تعمیرات را بدون نیاز به جداسازی قطعات یا ماشینکاری فراهم می کند. آنها نه تنها تنش های حرارتی مرتبط با جوشکاری را حذف می کنند، بلکه قابلیت ضخامت تعمیر نامحدودی را نیز ارائه می دهند. مهم‌تر از همه، این مواد دارای درجه‌ای از انطباق هستند-یک ویژگی فاقد فلزات سنتی- که به آنها اجازه می‌دهد ضربه و ارتعاش ایجاد شده توسط آسانسور را جذب کنند، در نتیجه به طور موثر از سایش آینده جلوگیری می‌کند و عمر مفید اجزای تجهیزات را به‌طور قابل‌توجهی افزایش می‌دهد. این فناوری باعث صرفه جویی در زمان خرابی شرکت ها می شود و مزایای اقتصادی قابل توجهی را به همراه دارد.
